Τουφεκιές στον αέρα και ολοκληρωτικός πόλεμος κατά των λαϊκών στρωμάτων

Εγραφε ο Στάθης στην χθεσινή Real News:
«Οι λίσταρχοι έφεραν την ανεργία στο 1/3 του εργατικού δυναμικού –είναι πολύ μεγαλύτερο. Οι άνεργοι είναι πολλοί περισσότεροι από τον επίσημο αριθμό των 1.345.715 –τι ακρίβεια! Χωρίς δουλειά είναι πολλοί περισσότεροι από τους έξι στους δέκα νέους.
Αυτό δεν διορθώνεται. Μια γενιά έχει χαθεί. Γ’ αυτό το έγκλημα μεγέθους Μικρασιατικής Καταστροφής ποιοι ευθύνονται; Σε ποιο στικάκι κρύβονται, ζεστοί και ασφαλείς;
Πώς αντέχουν να ακούνε 1.453 «τετέλεσται» την ημέρα (τόσοι χάνουν ημερησίως την δουλειά τους), χωρίς να τρέμουν την Νέμεσιν; Τι είναι για αυτούς οι Ερινύες; Έδεσμα στα ακριβά ρεστοράν που συχνάζουν;».

Και με την ευκαιρία ας θυμηθούμε ένα απόσπασμα από συνέντευξη που είχε δώσει στην ίδια εφημερίδα ο Δημήτρης Κουφοντίνας:

- Τι θα έγραφε σήμερα μια προκήρυξη της «17Ν»;
- Εχουν γεμίσει οι οθόνες της τηλεόρασης θλιμμένους μεγαλοδημοσιογράφους, στενοχωρημένους τραπεζίτες απαρηγόρητους πολιτικούς που εκφράζουν σπαρακτικά τη λύπη τους επειδή θα ματώσει ο λαός. Σαν να πρόκειται για μια αναπόφευκτη φυσική καταστροφή, μια θεϊκή κατάρα. Σαν να μην είναι αυτοί, η πολιτική και οικονομική ελίτ, που βύθισαν τη χώρα στο χάος. Αυτοί που θησαύρισαν ατιμώρητα σε βάρος της, που την κατάντησαν μια σάπια και διεφθαρμένη μπανανία.
Και τώρα, καλοθρεμμένοι και «πρόθυμοι», με την «άψογη» στάση του καλού παιδιού, παραδίδουν δέσμιο τον ελληνικό λαό στο κεφάλαιο, με τους ταπεινωτικούς όρους του ηττημένου, σ' ένα παιχνίδι που ποτέ δεν συμμετείχε, χλεύη των ισχυρών, «μπαίγνιο ξένων και ντόπιων, αφεντάδων» όπως θα 'λεγε κι ο Βάρναλης.

 Και συμπλήρωνε το μέλος της 17 Νοέμβρη: 
«Οταν ένα μέρος του πληθυσμού βρίσκεται σε υπερβολικά χαμηλό βιοτικό επίπεδο, ενώ ένα άλλο ευημερεί πολύ, γίνονται εξεγέρσεις». Αυτή τη διαχρονική αλήθεια δεν την είπε ο γερο-Μαρξ, ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά» του την είπε. 

Σήμερα, η κρίση έχει σωρεύσει έναν τεράστιο όγκο λαϊκής οργής, έχει συγκεντρωθεί πολύ εύφλεκτο κοινωνικό υλικό. Ο εργαζόμενος, ο αγρότης, ο μικρομεσαίος έχει πιεστεί πολύ, έχει αγανακτήσει πολύ. Ταυτόχρονα, διαμορφώνεται ολοένα και πιο μαζικά ένα ρεύμα άγριας νεολαίας σε όλη την Ελλάδα, με έντονη εξεγερτική διάθεση, το οποίο διεκδικεί τον ρόλο του κινητήρα για μια ευρύτερη κοινωνική έκρηξη. Κάποιοι αυτό το βλέπουν ως κίνδυνο, εγώ ως ελπίδα.

http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_4074.html