Παράλληλα με την εμφάνιση ενός αυξανόμενου αριθμού “περιφερειακών πολέμων” και “εσωτερικών συγκρούσεων”, το κεφάλαιο ακολουθεί ατραπούς μιας άτυπης συσσώρευσης και μεγάλες μάζες εργαζομένων τίθενται σε κινητικότητα.
Αποτέλεσμα: ένας τεράστιος κυλιόμενος τροχός εκατομμυρίων μεταναστών που διακινούνται σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ως “ξένοι” σε αυτόν τον “χωρίς σύνορα κόσμο” τον οποίον είχαν υποσχεθεί οι νικητές του ψυχρού πολέμου, οι μετανάστες αναγκάζονται να υπομένουν ρατσιστικές διώξεις, επισφαλή απασχόληση, απώλεια της πολιτιστικής τους ταυτότητας, αστυνομική καταστολή, πείνα, φυλακίσεις και δολοφονίες (…)
Ο στόχος της μεταναστευτικής πολιτικής του νεοφιλελευθερισμού είναι η αποσταθεροποίηση της παγκόσμιας αγοράς εργασίας και όχι ο φραγμός της μετανάστευσης. Ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος –με τους μηχανισμούς του καταστροφής/ερήμωσης και ανασυγκρότησης/αναδιοργάνωσης– προκαλεί τη μετακίνηση εκατομμυρίων ανθρώπων. Το πεπρωμένο τους είναι να περιπλανούνται στον κόσμο, μεταφέροντας μαζί τους το βάρος του εφιάλτη, έτσι ώστε να αποτελέσουν απειλή για τους εργαζόμενους που έχουν ακόμα δουλειά και παράλληλα να δημιουργήσουν έναν αποδιοπομπαίο τράγο, σχεδιασμένο για να κάνει τους ανθρώπους να ξεχνούν τα αφεντικά τους και για να αποτελέσει τη βάση για τον ρατσισμό που γεννάει ο νεοφιλελευθερισμός.
(Subcomandante Insurgente Marcos, «Ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος ξεκίνησε», 1997)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου